تبلیغات
دوربین کانن - مطالب آبان 1396
دوربین کانن
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من


Image result for Control the light inside the camera Gastroenterologist

نور از دریچه ی وسط عدسى وارد دوربین عكاسى مى شود. در انگلیسى به این دریچه Aperture مى گویند. در بیشتر دوربین هاى عكاسى اندازه ی باز شدن این دریچه و زمان باز ماندن آن را مى توان كنترل كرد. به این زمان Shutter Speed مى گویند. این كنترل مى تواند به انتخاب عكاس باشد و یا اتوماتیک، یعنى به محاسبه ی سیستم اندازه گیرى داخل دوربین.اندازه ی دریچه ی عدسى و زمان باز ماندن آن با هم نسبت معكوس دارند. هر چه نورى كه بر سوژه مى تابد بیشتر باشد، لازم است اندازه ی دریچه ی عدسى كوچك تر شود و یا زمان باز ماندن آن كوتاه تر گردد. هر چه این نور كمتر باشد، اندازه ی دریچه یا زمان باز ماندن آن اضافه مى شود.براى این معادله مى شود آن را به چشم هاى گربه تشبیه كرد. هر چه نور اطراف بیشتر باشد عدسى چشم گربه باریک تر و خطى تر مى شود، هر چه نور كمتر، عدسى بازتر و دایره شكل تر


Image result for Control the light inside the cameraImage result for Control the light inside the camera

.بهترین نور براى عكاسى نور غیرمستقیم است. نورى كه از منبع خود مستقیم به سوژه نتابد بلكه از جائى منعكس شود. به همین خاطر در استودیوهاى عكاسى چترهاى براقى جلوى نورافكن ها مى گذراند تا نور به داخل آن بتابد و سطح براق داخل چتر نور ملایم شده را به طرف سوژه منعكس كند.قرار دادن پرده اى نازک و سفید جلوى پنجره اى كه نور شدید آفتاب را به درون مى آورد، نور را ملایم مى كند. اگر در شرایطى عكس مى گیرید كه باید از نور فلاش استفاده كنید، مى توانید براى ملایم تر شدن نور با پارچه ی نازكى روى فلاش را بپوشانید. نور فلاش را هم مى شود بر صفحه ی سفیدى كه روى آن قرار مى گیرد تاباند و از آن بر سوژه منعكس كرد. این صفحه و پایه ی آن در فروشگاه هاى عكاسى به فروش مى رسددوربین هاى دیجیتال هر روز كامل تر و پیشرفته تر مى شوند و قابلیت اندازه گیرى دقیق نور و انتخاب اندازه ی صحیح دریچه ی عدسى و زمان باز ماندن آن در آنها بیشتر. به همین دلیل عكاس ها اكثراً این اندازه گیرى را به دوربین مى سپارند، اما، دوربین هر چه هم پیشرفته باشد به هدایت عكاس احتیاج دارد. حتی زمانى كه از تنظیم دوربین استفاده مى كنید، لازم است نكات زیر را رعایت كنید:

Image result for Control the light inside the cameraImage result for Control the light inside the camera

توجه دوربین هاى اتوماتیک و دیجیتال بر بخشی از سوژه است كه در وسط صفحه ی نمایش قرار گرفته. آنها نورى را كه به این منطقه تابیده محاسبه كرده و بر مبناى آن اندازه ی دریچه و زمان باز ماندن آنرا تعیین مى كنند.
با فشار دادن دكمه ی عكسبردارى كه به آن Shutter مى گویند تا نیمه و نگاه داشتن آن در همان وضع، دوربین فرصت پیدا مى‌كند تا مقدار نورى را كه در وسط عكس وجود دارد تخمین زده و بر آن مبنا اندازه ی دریچه ی عدسى و زمان بازماندن آن را تعیین كند.
وقتى دوربین خود را به طرف سوژه ی عكس نشانه مى گیرید، توجه داشته باشید كه آن بخشى از سوژه كه مهم است باید در وسط دایره ی صفحه ی نمایش قرار بگیرد. مثلاً اگر مهم است كه صورت شخص در یك پرتره از نور دقیق برخوردار باشد لازم است صورت را در وسط صفحه ی نمایش قرار دهید.
اگر نمى خواهید سوژه در وسط كادر عكس قرار گیرد، همچنان لازم است ابتدا آنرا در وسط كادر قرار دهید تا دوربین نور و فاصله ی آن را بخواند و در حالى كه انگشت شما هنوز دكمه ی عكس بردارى را در نیمه ی راه نگاه داشته، مى توانید كمى در كادربندى عكس تغییر ایجاد كرده و دكمه را این بار تا آخر فشار دهید و عكس خود را ثبت كنید.
براى دوره كردن آنچه در بالا آمده، مراحل گرفتن عكس را در زیر فهرست مى كنیم:
تعیین كادر عكس
فشار دكمه تا نیمه ی راه و نگاه داشتن آن
دادن فرصتى یكى دو ثانیه اى به دوربین براى خواندن نور سوژه
اصلاح كادر عكس و فشار دادن دكمه تا انتها
Image result for Control the light inside the cameraImage result for Control the light inside the camera



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
دوشنبه 29 آبان 1396
Related image

اشتباه نکنید، تکنیک عکس «HDR» مدتها است که در عکاسی وجود دارد، اما در عکاسی دیجیتال مدت کوتاهی است که باب شده‌است. در عکاسی دیجیتال به دلیل محدودیت‌های موجود، برای رسیدن به یک عکس HDR معقول باید از یک صحنه ۳ عکس با نوردهی‌های متفاوت ثبت کرد. اما عکسی که با فیلم ثبت شده‌باشد، آنقدر داینامیک رنج بالایی دارد که به تنهایی می‌توان آن را به عکس HDR تبدیل کرد.یک فیلم سیاه و سفید بیش‌تر از ۶ پله در تاریکی و ۶ پله در روشنایی داینامیک رنج دارد. همچنین یک فیلم رنگی به راحتی در دو پله از هر سمت روشنایی و تاریکی قابلیت بازگشت با جزئیات دارد. علاوه بر این‌ها یک عکس فیلم بسیار به آنچه که ما با چشم خود می‌بینیم نزدیک‌تر است.وقتی با عکاسی دیجیتال طرف هستیم، از یک سوژه ده‌ها عکس با ترکیب‌بندی‌های مختلف ثبت می‌کنیم. با این وجود باز هم دقت کافی در ثبت عکس نکرده و بسیاری از مشکلات عکس را به فتوشاپ می‌سپاریم.اما در عکاسی فیلم اینگونه نیست. باید با حوصله ترکیب‌بندی کرده و بهترین نورسنجی را انجام دهیم. با دقت فراوان و آرامش از یک سوژه تنها یک عکس ثبت می‌کنیم. این دقت و حصله باعث ایجاد آرامش در عکاس می‌شود.

Image result for Why is still an analog photography attractiveRelated image

جز دیافراگم یک عنصر اساسی دیگر برای خلق تصاویر مختلف، سرعت شاتر (Shutter Speed) است. سرعت شاتر زمانی است که سنسور یا فیلم حساس، در معرض نور قرار می‌گیرد. در یک محیط با نور معین، هرچه سرعت شاتر بیشتری داشته باشید تصویر تاریک‌تری خواهید داشت و باید آن را بازتر کردن دیافراگم جبران کنید.مساله اینجاست که بازکردن دیافراگم محدودیت آنی دارد و سریع‌ به نقطه‌ای می‌رسید که دیگر بازتر از آنچه می‌خواهید نمی‌شود. در چنین وضعیتی انقدر ممکن است سرعت شاتر کم شود که وارد حوزه نوردهی‌های طولانی شویم. سرعت شاتر معادل برای چشم ما چیزی در حدود 50/1 صدم ثانیه است در نتیجه هرچه از این سرعت پایین‌تر بیایم تصاویری ثبت خواهند شد که در توانمندی چشم ما نیستند. حرکت ستاره‌ها یا چراغ ماشین‌ها در یک خیابان همگی از اثر تکنیک نوردهی طولانی هستند

تی اگر طرفدار این نظریه هم نباشید، حتماً قبول دارید که فیلم رنگ و حسی متفاوت از عکس دیجیتال دارد. درحال حاضر فیلترهای مختلفی بر روی نرم‌افزارهای مختلف برای اعمال بر روی عکس‌های دیجیتال وجود دارد تا آنها را به فیلم شبیه کند. اما واقعیت این است که با وجود نتایج خوب، همچنان فیلم حسی متفاوت دارد که با دیجیتال قابل دستیابی نیست.تی اگر طرفدار این نظریه هم نباشید، حتماً قبول دارید که فیلم رنگ و حسی متفاوت از عکس دیجیتال دارد. درحال حاضر فیلترهای مختلفی بر روی نرم‌افزارهای مختلف برای اعمال بر روی عکس‌های دیجیتال وجود دارد تا آنها را به فیلم شبیه کند. اما واقعیت این است که با وجود نتایج خوب، همچنان فیلم حسی متفاوت دارد که با دیجیتال قابل دستیابی نیست.دلیل همه این‌ها فرآیند کاملاً متفاوت فیلم و دیجیتال در ثبت یک عکس است. بسیاری اعتقاد دارند که این چشم‌نواز تر بودن فیلم، به دلیل شبیه‌ت بودن آن به آنچیزی است که با چشم خود می‌بینیم.دلیل همه این‌ها فرآیند کاملاً متفاوت فیلم و دیجیتال در ثبت یک عکس است. بسیاری اعتقاد دارند که این چشم‌نواز تر بودن فیلم، به دلیل شبیه‌ت بودن آن به آنچیزی است که با چشم خود می‌بینیم.

Image result for Why is still an analog photography attractiveImage result for It is attractive Gastroenterologist

 در گذشته اما اینطور نبود و با گرفتن عکس و پس از چاپ عکس‌ها به صورت منظم به آلبوم عکس منتقل می‌شدند. 2- «داینامیک رنج» فیلم بیشتر است اشتباه نکنید، تکنیک عکس «HDR» مدت‌هاست که در عکاسی وجود دارد، اما در عکاسی دیجیتال مدت کوتاهی است که رایج شده‌ است. در عکاسی دیجیتال به دلیل محدودیت‌های موجود، برای رسیدن به یک عکس HDR معقول باید از یک صحنه سه عکس با نوردهی‌های متفاوت ثبت کرد اما عکسی که با فیلم ثبت شده ‌باشد، آنقدر «داینامیک رنج» بالایی دارد که به تنهایی می‌توان آن را به عکس HDR تبدیل کرد. یک فیلم سیاه و سفید بیش‌تر از ۶ پله در تاریکی و ۶ پله در روشنایی «داینامیک رنج» دارد. همچنین یک فیلم رنگی به راحتی در دو پله از هر سمت روشنایی و تاریکی قابلیت بازگشت با جزئیات را دارد. علاوه بر این‌ها یک عکس فیلم بسیار به آنچه که ما با چشم خود می‌بینیم نزدیک‌تر است. 3- فیلم باعث آرامش می‌شود وقتی با عکاسی دیجیتال طرف هستیم، از یک سوژه ده‌ها عکس با ترکیب‌‌بندی‌های مختلف ثبت می‌کنیم. با این وجود بازهم دقت کافی در ثبت عکس نکرده و بسیاری از مشکلات عکس را به فتوشاپ می‌سپاریم. اما در عکاسی فیلم اینطور نیست. باید با حوصله ترکیب ‌بندی کرده و بهترین نورسنجی را انجام دهیم. با دقت فراوان و آرامش از یک سوژه تنها یک عکس ثبت می‌کنیم. این دقت و حوصله باعث ایجاد آرامش در عکاس می‌شود. 4- فیلم امنیت بیشتری دارد قدیمی‌ترین عکس دیجیتالی که دارید متعلق به چه زمانی‌ است؟ آن را در کجا ذخیره کرده‌اید؟ با وجود پیشرفت بسیار زیاد تکنولوژی، اما همچنان باید گفت که عکس‌های دیجیتال امنیت لازم را ندارند.

Image result for It is attractive Gastroenterologist






نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
چهارشنبه 24 آبان 1396
Image result for Camera Shooting ModeImage result for Camera Shooting Mode

اگرچه بسیاری از عکاسان حرفه‌ای به شما می‌گویند که بهترین حالت استفاده از یک دوربین DSLR مانندکانن استفاده از تنظیمات دستی یا Manual است، اما شخصاً به ندرت دوربینم را روی حالت M یا Manual قرار می‌دهم. این روز‌ها دوربین‌ها به قدری پیشرفت کرده‌اند که می‌توانند به صورت “نیمه خودکار” و “نیمه دستی” هم به خوبی عمل کنند. یعنی به جای اینکه تمامی تنظیمات را به صورت خودکار تغییر دهند، می‌توانند بهترین تنظیمات “جانبی” را در کنار تنظیماتی که خود شما به صورت دستی انتخاب می‌کنید، برایتان انتخاب کنند. در واقع کافیست شما سرعت شاتر یا اندازه دیافراگم مورد نظر خودتان را انتخاب کنید، و دوربین بر همان اساس، با توجه به شرایط محیط و دوربین، بهترین تنظیمات را برایتان انتخاب می‌کند.

Related image


به عنوان مثال شخصاً علاقه زیادی به گزینه اولویت دیافراگم یا Aperture Priority دارم. این گزینه در دوربین‌های کانن با Av و در دوربین‌های دیگر با A نشان داده می‌شود. کافیست یک لنز دهانه باز مانند;کانن داشته باشید تا بتوانید از دیافراگم‌های بزرگ‌ هم به راحتی استفاده کنید. در اینصورت دیافراگم تصویر را براساس نیازتان به عمق میدان و نوردهی و مقدار بوکه تصویر انتخاب می‌کنید. به این ترتیب هم‌زمان کنترل عمق میدان، کنترل مقدار تیرگی و روشنی تصویر در اختیار خودتان است. دوربین هم در هر شات، سعی می‌کند سرعت مورد نیاز برای تنظیمات شما را انتخاب کند. البته در هر صورت، دوربین سعی می‌کند همه عکس‌ها با رنگ و نور طبیعی و اصطلاحاً نرمال ثبت شوند، اما شما می‌توانید با دکمه Exposure Compensation این مقادیر را تغییر دهید. یعنی مثلاً می‌توانید دوربین را روی EV +2 قرار دهید تا دوربین تمامی عکس‌ها را روی مقدار نوردهی ۲ استاپ روشن‌تر از نرمال ثبت کند، یا مثلاً دوربین را روی EV -1 قرار دهید تا نور تصویر، به اندازه ۱ استاپ تیره‌تر از مقداری که خود دوربین تخمین می‌زند بشود.

Image result for Camera Shooting Modes Photography
اما یک گزینه دیگر هم به نام سکانس‌ها یا Scene داریم که شما خودتان به دوربین می‌گویید در چه حالتی قرار دارید. این مود در دوربین‌های مختلف متنوع و بعضاً بسیار زیاد است. مثلاً دوربین به جز دو مود عکاسی خودکار، ۱۶ مود عکاسی در صحنه‌های مشخص یا Scene دارد که آن‌ها نیز نوعی عکاسی خودکار محسوب می‌شوند. یعنی دوربین تنظیمات خودکار از پیش آماده خودش را استفاده می‌کند، با این تفاوت که این تنظیمات برای مثلاً عکاسی پرتره، آتش‌بازی، منظره، یا عکاسی از خوراکی‌ها و … تغییر می‌کنند. من این گزینه‌ها را پیشنهاد نمی‌دهم. دلیل اصلی آن هم این است که نتیجه حاصل از این تنظیمات بین دوربین‌های مختلف بسیار متفاوت است. مثلاً Sceneها روی دوربین نیکون D7500 ممکن است با مدل قبلی خودش یعنی نیکون D7200 کاملاً متفاوت بوده و نتیجه یکسانی نداشته باشد. به همین دلیل مثلاً عکاسی روی مود پرتره در یک دوربین خوب و در یک دوربین نه چندان مناسب، ثبت می‌شود و اگر عادت به یک گزینه Scene در یک دوربین داشته باشید، ممکن است با تعویض برند یا دوربینتان، عکس‌هایتان هم تغییر کند یا اصلاً آن Scene را در دوربین بعدی پیدا نکنید. نکته بعدی اینکه اغلب دوربین‌های حرفه‌ای اصولاً با این مود‌های خودکار سر و کاری ندارند. به همین دلیل اگر در آینده، بخواهید از دوربین‌های عکاسی حرفه‌ای ماننداستفاده کنید، کلاً Sceneها را در آن نخواهید دید.نهایتاً و به عنوان آخرین گزینه فراموش نکنید که اگر دوربین یا لنز‌تان دارای لرزشگیر است، برای عکاسی روی دست، حتماً آن را روشن یا فعال کنید. این گزینه در دوربین‌ها و لنز‌های مختلف با نام‌هایی مانند SteadyShot، Vibration Reduction، Vibration Compensation، و … شناخته می‌شود. البته به خاطر داشته باشید که این گزینه تنها برای عکاسی روی دست کاربرد دارد و برای عکاسی روی سه‌پایه باید حتماً آن را خاموش کنید. ضمناً این گزینه معمولاً غیر فعال است و تنها زمانی به کار می‌افتد که دکمه شاتر یا دکمه فوکوس پشت دوربین را تا نیمه فشار دهید.

Image result for Photography GastroenterologistImage result for Photography Gastroenterologist



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
سه شنبه 23 آبان 1396
Image result for How the Digital Photography Sensor WorksRelated imageRelated image

در دوربین های عکاسی مختلف از سنسور با اندازه های گونـاگون اسـتفاده می شود. سنسورهایی که در دوربین های دیجیتال اولیه وجود داشت دارای ظرفیت کم تری بودند ولی در طی تکامل دوربین های عکاسی دیجیتال سنسورهایی با پیکسل های بیشتر طراحی و ساخته شد، بطوریکه در حال حاضر حتی در دوربین های کامپکت ، سنسورهایی تا 20 مگاپیکسل نیز استفاده می شود.سنسور ها بر اساس اندازه ای که دارند دارای تعداد پیکسل های مختلفی هستند و به همان اندازه می توانند جزئیات تصویر را ثبت نمایند. اندازه سنسورها عموما در مقایسه با اندازه یک قطعه فیلم 35mm که تحت عنوان تمام کادر (Full Frame) نامیده می شود در نظر گرفته می شوند. سنسور قطع استاندارد (Full Frame) به اندازه 36 x 24 mm است. اندازه بقیه سنسورها معمولا نسبتی از آن را تشکیل می دهند.سنسور Live MOS در دوربین های پاناسونیک (Panasonic)، المپوس (Olympus) و لایکا (Leica) بکار می رود و عملا از سال 2006 میلادی مورد استفاده قرار گرفت. این نوع سنسور عموما در سایز Four Thirds (4/3”) مورد استفاده قرار می گیرد. سازندگان آن مدعی هستند که با کیفیت تصویری CCD و با مصرف انرژی مشابه با CMOS کار می کنند.

Related imageRelated image

سنسور Foveon X3 عموما در دوربین های کامپکت و DSLR کمپانی سیگما (Sigma) بکار می رود. این نوع سنسورهای جدید بر اساس تکنولوژی CMOS تولید شده اند. در این سنسورها از فیلتر های رنگی با چیدمان بایر (Bayer array) استفاده نمی شود بلکه بجای آن، از سه لایه سیلیکون بر روی هم استفاده می گردد که بر اساس جذب امواج با طول موجهای مختلف کار می کند. امواج کوتاه تر در لایه های سطحی تر و امواج بلندتر در منطقه عمیق تر جذب می شوند.در این سیستم هر یک از فوتوسایت ها می تواند هر کدام از رنگ های آبی، قرمز و سبز را دریافت کنند و نیازی به چیدمان موزائیکی فیلتر های رنگی بر روی پیکسل ها نمی باشد. این سنسورها می توانند وضوح (Resolution) بیشتری نسبت به سایر سنسورها ایجاد کنند.سنسور های با قطع APS-C اندازه ای معادل 23.6 x 15.8 mm (در مدل های Nikon) و یا 22.2 x 14.8 mm (در مدل های Canon) دارند و یکی از شایعترین اندازه های سنسور هستند که در دوربین های قطع کوچک و DSLR های نیمه حرفه ای استفاده می شوند. قبلا شرکت کانن سنسورهای APS بزرگتری در دوربین هایش بکار می برد که به نام APS-H نامیده می شد و اندازه آن 27.9 x 18.6 mm بود که امروزه کاربرد کمتری دارند.

Image result for How Sensors Work in Digital Photography Cameras

گاهی بعضی از عکاسان قدیمی تر به این نوع دوربین ها که دارای سنسورهای APS هستند اصطلاح نیم کادر (Half Frame) اتلاق می کنند. اصطلاحی که در زمان دوربین های آنالوگ فیلمی رایج بوده است. در دوربین های فیلمی هاف فریم، اندازه فیلم مورد استفاده معادل نصف اندازه فیلم دوربین های فول فریم (یعنی به اندازه 18 x 24 mm ) بوده است و به این علت که سنسورهای APS نیز سایزی نزدیک به آنها دارند گاهی برخی افراد چنین لفظی برای آنها نیز بکار می برند، ولی اصولا اصطلاحی که در حوزه عکاسی دیجیتال برای سنسورهای کوچکتر از سنسورهای تمام قاب (Full Frame) بکار می رود اصطلاح Crop Sensor (سنسور برش خورده) استسنسور CMOS در ایجاد تصاویر دیجیتال کیفیت کمتری نسبت به CCD تولید می کنند ولی تولید آنها راحت تر است ، نیاز به انرژی الکتریکی کمتری دارند و در عکاسی با سرعت های بالاتر بهتر عمل می کنند. پاسخدهی این سنسور در وضعیت های نوری مختلف بهتر از نوع CCD می باشد.سنسور CMOS امروزه اصلی ترین رقیب برای سنسورهای CCD تلقی می گردد بطوریکه اکثر دوربین های قطع کوچک و دوربین های SLR از این نوع سنسور استفاده می کنند.

Related image

.






نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
دوشنبه 22 آبان 1396


Image result for Three ways to hold the camera steady without using a tripod

خیلی از عکاسان زمانی که از لنز های سوپر تله استفاده می کنند یک کیسه لوبیا روی لنز یا دوربین می گذارند تا در هنگام لمس دوربین و یا بالا رفتن آینه درون آن لرزشی رخ ندهد.کیسه لوبیا را به سادگی و بدون هزینه بالا می توان درست کرد تنها چیزی که لازم دارید چند تکه پارچه و مقداری لوبیا و یا عدس خشک است.اگر بتوانید در کیسه خود زیپ یا قسمتی برای باز و بسته کردن آن ایجاد می کنید، می توانید در سفر های طولانی خود آن را خالی کنید و در مقصد برای داخل آن لوبیا یا عدس تهیه کنید.

Image result for Three methods GastroenterologistImage result for Three methods Gastroenterologist   Image result for Three ways to hold the camera steady without using a tripod

1- به من تکیه کن
چیز محکمی مثل دیوار یا یک ستون پیدا کنید که بتوانید تعادل خود را حفظ کنید. تنظیم ISO خود را افزایش دهید تا سرعت عکس برداری سریع تری داشته باشید. توصیه می شود سرعت شاتر، تقریباً برابر با یک برروی طول فاصله کانونی لنز دوربین شما باشد . مثلاً برای یک لنز با فاصله کانونی 200 میلیمتر، از سرعت 1/200 ثانیه استفاده کنید.


Related image

نحوه گرفتن دوربین در استحکام و مقدار لرزش دوربین خیلی تأثیرگذار است.مثلاً نگه داشتن لنز از زیر آن بهترین روش برای گرفتن لنز است، همچنین تکیه دادن آرنج به بدن خیلی استحکام بالاتری ایجاد می کند تا اینکه آرنج خود را دور از بدنتان نگه دارید.بعضی از عکاسان برای نگه داشتن لنز های بلند از آرنج دست چپ استفاده می کنند، به این شکل که مانند شکل بالا با دست چپ مچ دست راستشان را می گیرند و با دست چپ یک تکیه گاه محکم برای لنز ایجاد می کنند که می تواند دوربین را خیلی محکم تر نگه دارد.اگر بتوانید از جسم دیگری هم کمک بگیرید و با حلقه کردن دستتان دور آن پایه ای برای لنز بسازید باز هم می توانید دوربین را محکم تر نگه دارید.اگر می خواهید نشسته عکس بگیرید می توانید روی زانوی راست خود بنشینید و در حالی که زانو چپ شما بالاست آرنج دست چپ را روی آن بگذارید و با همان دست زیر لنز را نگه دارید، با این کار هم می توانید پایه محکمی برای دوربین بسازید.با این کار یک تک پایه انسانی ساخته اید که پا و دست چپ شما کاملاً وزن دوربین را تحمل می کنند و یک پایه بسیار مستحکم تشکیل می دهند.وقتی می خواهید از زاویه پایین و به صورت خوابیده از روی زمین عکس بگیرید، در حالی که دوربین را در دست گرفته اید آرنج های خود را باز کنید و به شکلی محکم روی زمین بگذارید.

Image result for Three ways to hold the camera steady without using a tripod

2- وضعیت بدن خودتان را تنظیم کنید
آرنج های خود را به پهلوی خود بچسبانید. بعد یکی از دستهای خود را درست زیر لنز قرار دهید و با دست دیگر کنار دوربین را بگیرید. باید بتوانید از انگشت اشاره دستی که کناره دوربین را گرفته استفاده کنید و دکمه شاتر را فشار دهید.


Image result for Three ways to hold the camera steady without using a tripod

3- بند دوربین را دور دستان بپیچانید
سعی کنید بند دوربین را چند دور دور مچ دست یا بازوی خود بپیچانید. این کار باعث می شود دوربین نزدیک به شما و در امنیت بماند. برای اطمینان بیشتر می توانید بند دوربین را دور گردن خود انداخته و دوربین را مقابل صورت خود نگه دارید.

Image result for Three ways to hold the camera steady without using a tripod




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
یکشنبه 21 آبان 1396


( کل صفحات : 13 )    1   2   3   4   5   6   7   ...   


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی